Ik wist niet wat ik in dit logje moest schrijven dus een paar ana gedichtjes passen hier wel

Ik kan niet anders
een hoopje ellende
in de knoop met zich zelf
een hoopje botten
met een verpakking er om heen

jou doet het pijn
ik ben nog steeds je dochter
maar nu zo anders
niet de gene die ik was

ik wil je geen pijn doen
ik kan niet anders
ik doe het niet express
ik ben mezelf niet meer

Doen maar vooral laten
ik wil weg
weg van deze wereld
de wereld waarin ik moet eten
waarom wil iedereen dat ik dat doe?

ik wil weglopen
zodat ik niks meer hoef
de baas ben over m’n eigen lichaam
m’n eigen doen, maar vooral laten

wil geen gezeur meer
over dat ik te dun ben
iedereen stelt zich aan
en blijven zeggen: je bent ziek

iedereen is toch anders
de een dik de ander dun
en ik ben gewoon dik
ookal ben ik de enige die dat vind

dat is toch het enige wat telt?

Groot zwart gat
alles voelde donker
leefde in een groot zwart gat
niemand drong tot me door
leefde op mezelf
sloot me alleen maar af

door iets in mij
voelde ik me eigen dik
zag ik een monster in de spiegel
een varken stond er voor me
ik haatte het persoon dat naar me keek

hoe kwam het zover?
wat zorgt ervoor dat je bang word
bang van jezelf,
bang voor eten

bang om jezelf te verliezen
in je zelf gemaakte hel

Thx Geranne